خفن

اول یه دوچرخه می خواستم که یه دوچرخه سوار خفن باشم.
بعد یه تلسکوپ می خواستم که یه اخترشناس خفن باشم.
بعد کون تنگ می خواستم که یه فیزیکدان خفن باشم.
بعد گیتار می خواستم که یه موزیسین خفن باشم.
بعد درامز می خواستم که یه درامر خفن باشم.
کلاً همش یه چیزایی می خواستم که یه چیز خفن باشم.
الآن یه شش لول می خوام که یه مغز رو دیوار پاشیده ی خفن باشم.

جواب نمی ده

قوه ی خلاقه ی من داره به گا می ره! نمی تونم جلو ببرمش زهرمارو!
همه ی بندری هایی که سابقاً جذابانه خلاق نما بودند حالا "لیم" ترین و قابل پیش بینی ترین و در عین حال بی مزه ترین حرکت های ممکن به نظر میان! مث آدمی که نمی دونه چی بکشه روی بومش، بعد به جای تلاش بیشتر، یا عوض کردن آهنگ، یا حتی زدن یه لگد زیر سینی قوطی رنگها که بپاشن رو بوم، شروع می کنه با ته قلم مو یه گوشه ی بومو سوراخ کردن.

فاک دیس ملغمه!
.دیری دیری دی جواب نمی ده.
جی جی جی جی جی جواب نمی ده.
گام پهن کردن و ورجه وورجه کردن روش جواب نمی ده.
از "کورد"های پیش ساخته با یه حساب بی حسابی آرپج های خوشگل خوشگل ساختن دیگه جواب نمی ده.
توین پدال و بلست بیت پر کردن دیگه جواب نمی ده.
کورد ای مینور زدن روی گیتار بدون سیم چار دیگه جواب نمی ده
شب امتحان آهنگ ساختن دیگه جواب نمی ده.
حرص حماقت دوست دخترا رو خوردن دیگه جواب نمی ده.
سیگار و چای دیگه جواب نمی ده.
سیمهای گیتار هفت سیم هم شل کردن دیگه جواب نمی ده.
میزان های لنگ غریب رو با یه حساب ریتمیک غریب تر پشت هم چیدوندن دیگه جواب نمی ده.
تو اینجا غر زدن هم دیگه جواب نمی ده.
آااارق!

Inspiration, find me!

نویسنده با وجود تقبل اتهام کم کاری، قصد چس کردن دارد و مصمم است که از فردا تغییر نامی به شرح زیر دهد:

A Blog for No One to Read (ABFNOTR)

تغییر می یابد به:

A Blog that No One Was Supposed to Read, But They Did, Or So they Say, and If They Did Read It, They Don't Tend to Do it Anymore, Or Have Just Simply Forgotten About It (ABTNOWSTRBTDOSTSAITDRITDTTDIAOHJSFAI)

Elysium

آیا این یه جور نشانه ی پیشرفته؟
یا صرفاً قبول کردن شرایطه؟
کی میشه بدون پیچیدگی های اضافی در صلح و آرامش بود؟
کی میشه که بدون یه کندی یا تندی قراردادی، سیب زمینی نباشی؟
ای سوراخ کرم شتاب گرفته ی اون زمان کذایی مورد نظر!
کجای دنیایی که بپرم توت و خلاص شم؟
ترجیحاً یه شوارتزی باش با یه چُسه ماده ی تاریک جای لولاهات، که دُمم لا در نَمونه و ِبشَم انرژی خالص!
قوانین دنیا رو چه دیدی، اومدیم و اون سرش (به جای خلاءِ یه نیمه دنیای من درآوردیِ اون ورِ افقِ رویدادِ حفره ی مذکور) تو جزایر مساعدی بود!