ای تویی که امیدوارم هنوز این جا رو بخونی و اینا رو ببینی

آخ اگر می‌دونستم چه جادویی روی من پیاده کردی که بعد این همه مدت، بازم تَق ظاهر می‌شی تو کله‌ام و بعد از این همه تمهیدات، هنوز هم این قدر ازت نفرت دارم و همیشه خواهم داشت و هیچ وقت نمی‌بخشمت؛

نه برای اینکه خودشیفته‌ترین آدم تاریخ بودی و هیچ وقت درک نکردی چقدر دوستت داشتم،
نه برای اینکه شو آف‌ترین ویرجین نمای زنده بودی،
نه برای اینکه یه اَنِ درجه یک بودی و من یه خیار شور توی پستو بودم برات،
نه برای اینکه رکورد سنگ پای قزوینو زدی،
نه برای اینکه محیط کارمو جهنم کردی،
و نه برای همه‌ی تروماهایی که سرم آوردی.

نه حتی برای اینکه یه جنده‌ی تمام عیار بودی.

برای اینکه باعث شدی به غلظت خودت موجود کثافتی بشم.
و برای یه سال نصف بیشتر آدمای دنیا رو با تو یه گه حساب کنم.
و دیگه نتونم لذت ببرم و به همه با حسادت و حسرت نگاه کنم.

و بیشتر از همه برای اینکه باعث شدی از خودم متنفر بشم.